МТБ настан „Мистериите на Беласица 2016“

 

Прекрасно дводневно  уживање на падините на мистериозната Беласица, прв оваков организиран велосипедски настан во овој регион. Убавините и местата ќе останат врежани во мемориите на оние кои беа таму овој викенд- останатите, ќе жалат за испуштената прилика…

IMG_20160625_203508    IMG_20160626_102317

„Мистериите на Беласица – МТБ настан 25/26.06“… вака беше најавуван овогодинешниот прв, ваков собир во овој дел на нашата убава Македонија. Веднаш поканата прифатена, претпоставувавме дека ке биде извонредно, но слабо сме претпоставиле – предобро беше!!!!

Турата беше дводневна, па на самиот старт на паркингот на бања Банско, не пречекаа љубезните домаќини, следи регистрација и за час и нешто – тргнуваме. Тргнуваме да ги откриеме мистериите на овој дел, да го пронајдеме местото каде Цар Самоил владеел. Уште на стартот на првите 10-на км влегуваме во историјата. Село Мокриево, месност-Пирго, место каде Цар Самоил ја водел својата последна битка против Византијците, против Василиј II со што текот на тогашната историја се променил трајно.

IMG_20160625_111447   IMG_20160625_111557   IMG_20160625_111423

Следна дестинација е Смоларскиот водопад. Природата овде поставила воден пад некаде околу 40-на метри на реката Ломница. Водата-мраз,ама тоа не беше пречка некои да не влезат под „големиот туш“. Продолжуваме понатаму, на ред е  вистинскиот офф роад дел, искачување до пл. дом Шарена Чешма. Патека долга некаде 10-на км, со висина на почетокот  од 600 мнв, па се до домот на 1380 мнв. По положбата, патеката и висината многу работи овде  заличуваат на нашиот АЗОТ, најслични од се се убавините на двата региона. По три часовоно возење  некаде кај 16 часот стигнавме  во домот „Шарена Чешма “. Патеката освен што беше малку напорна , беше  прекрасна. Впрочем 95% од турата се  вози „под сенка“, што дополнително дава шмек на целиот настан. Замисли, сонце пука, реална температура некаде 36-40 степени, а ти си возиш точаче под сенка на 22-25 степени…. милина….Домот, класичен планинарски, како и секој во МКД, повеќе разрушен отколку среден, но тоа не е причина за добро расположение кое владееше од првиот момент па се  до доцните часови пропратена со добрата забава на отворено…

IMG_20160625_122911   IMG_20160625_192235   IMG_20160626_101340

Вториот ден, спремни…. одиме  кон откривање на нови мистерии на Беласица. Екипата од првиот  ден тргна некаде во 09:00, останатите  од вториот ден за жал, нема да  бидат  со нас, таа тргнува од Смоларе ( една од работите кои организаторот треба да најде начин да го промени ). Како и да е , на 09 км од планинарскиот дом, доаѓаме до местото кое Струмичани го нарекуваат Карпеста Скала ( може ја згрешив ама тоа е  ) … Преубав поглед, стоиш на едно место, ги гледаш од лево Бугарија и граничниот премин ново село, а од десно Дојранско езеро  – како на дланка..мало.. ко топче…. од лево Вештачкото езеро од областа Ираклеа, Р. Грција… Се ти е  тука… Продолжуваме кон врвот Тумба, на неполн час сме  до него…до Тумба возиме по невероватни шумски „тунели“ кои ти даваат невероватна свежина, и дополнителна енергија која реално е потребна за овакви средно-тешки тури…

IMG_20160626_105052   IMG_20160626_102311   IMG_20160626_115139    IMG_20160626_102024

Поминуваме покрај страничен зид кој бил направен од Германската војска од II светска војна. Според кажувањето, оваа извонредно стратешко место, било опколено од Германската Нацистичка војска која на таа височина искачила десетици и десетици тенкови и топови. Ова место крие  навистина многу мистерии и тука баш дојдовме до заклучок дека тешко може овие мистерии да се откријат. Впрочем, мистериите ке останат неоткриени и ке бидат причина и за  втората оваква тура , догодина да пробаме да ги откриеме. Не верувам, дека ке  ги пронајдеме, но еве дебела причина за  „резервација“ уште сега за следната година….

IMG_20160626_131045 IMG_20160626_130950 IMG_20160626_123537   IMG_20160626_123537  IMG_20160626_115343   IMG_20160626_122444 IMG_20160626_122858   IMG_20160626_131007

Тоа е тоа, врвот Тумба е  освоен, не онака, туку мачно… со точакот на рамо искачување едно 4– метри класична вертикала, без одење по обележана патека. По трња (ми знаат нозеве), по камења… малку нервози малку пцуење….. ама горе, на врвот- насмевка.. немаше фаца нервозна, сите презадоволни од убавините и невероватната панорама. Со еден поглед три држави ( една била порано, Македонија цела да е , секој да ја знае… хехе). Три држави, две езера два гранични премини, врвовите Радомир и Вихрен од Бугарска страна, планината Огражден карши нас, позади Руен и Царев двор… У-БА-ВИ-НИ!!!!!!! Оди па нека ти текна да се спуштиш, ти иде да се преселиш овде….како и да е, морално е да се враќаме назад, врвот од  задоволството и убавините се постигнати, на ред е малку downhill (за оние кои си имаат убави точачиња, за нас останатите – ќе си возиме поспоро). Пред крај, ни остана уште „Ѓаволскиот мост“… Е зошто бил ѓаволски, не разбрав, ама разбрав дека Германците кога минеле таму носеле огромно количество на злато и на тој мост  им паднал. Необично, ама решиле да го остават и да продолжат ( наводно рекле -нека го им го оставаме на Македонците  🙂  ) …. Кој верува во ова, нека оди по потрага по златото, ние си продолживме  по падините на Беласица, пронаоѓајќи  една поголема група Сиријски бегалци, кои за жал во виорот на нивната војна, се решиле да го браат нивниот втор или трет живот  на Западот… нека им е  лесен патот, да си стигнат здрави и живи таму каде  намислиле. Ние  сме со мисла да стасаме до домот , на по едно гравче. Како и секаде, гравчето го означува крајот на секоја тура. И овде исто, гравот ја пополнува уморот и изгубената енергија на секој велосипедист. По ручекот, се поздравуваме  секој со секого, паѓаат договори за следни тури и авантури, и по тоа повторно спуст. Она што сме  го искачиле треба да со спуштиме… 10-на км извонредно квалитетен спуст, по кој трпнат  дланките и прстите… ама нема везе, нели за тоа ние бајкерите живееме..

Со пристигнувањето во Смоларе и официјално ја завршуваме оваа велосипедска тура, оваа мистерија која секој сам за себе  си ја откри, но повторно ја и ја оставивме на преубавата Беласица да  ги чува мистериите, и да привлекува повеќе љубители на природата. Иако уморни, веќе се прават планови… каде??..  ех,како да нема каде… Демир Капија, настан на обележувањена годишнина од пробивањето на Демиркапискиот тунел од Германците ( па од нив), па следен викенд „одиме на Пелистер“.. па следен викенд…. ќе видиме, агенда има ….

2940total visits,1visits today

You may also like...