Го допревме и Сонцето ,а сигурно ги допревме и Срцата на сите кои беа на #АлШар2017

„Можеби не го допревме Сонцето ,но сигурно го допревме Срцето #АлШар2017 “  Беше една од најспоменуваните реченици овие три дена на најдобриот outdoor настан во Македонија. Ние ке кажеме..  „Другари од организацијата на АлШАр… вие сте СОНЦЕТО!!!

       

#АлШар2017 , тридневна outdoor спектакуларна манифестација, во срцето на мистериозниот регион, на местото каде Македонија ја крие најголемата тајна ( кој знае зошто е тоа така)…. Но, да почеме од ред. Тридневен спектакл, почнувајќи од првиот ден, петок.. Стигнуваме, ја обележуваме „слободна територија Велес“ , на височинка, не даваме пиле да прелета без наша контрола  🙂 .. Велешани викаат – на Тефериџ. А гостите пристигнуваат. Мислевме дека ке бидеме малкумина, а вечерта 100-на …140 некаде…. Како за прв ден…браво….Нокта – забава, и тоа каква.. мало одбрана екипа. Ристо од Epidemy пушта музика, grunge-лудница. Ке биде тежок викенд.

   

Втор ден. Уште рано сабајле екипава наша се зголемува. Идат. Ама ние немаме време за чекање, организираме мини тура низ неоткриените делови на АлШар. Екипата спремна, Зоран,Кире, Драган, Дејан, Сашко, Жарко..Заминуваме кон Рударските колиби, па се губиме по безбројните патчиња, наоѓаме сообраќаен столб од I-та светска војна, правена од кој друг ако не од Германците. Одиме се подлабоко, наидуваме на провалија и оние висечки грамади кои некогаш служеле за пренесување на рудата од локалните рудници. Влегуваме во  тунел, стравот е голем, ама и авантурата преовладува. Поминавме скоро 500 метри, внатре во планина, срцето чука 200 на саат. Доста е.. се враќаме.. ( а да сме продолжеле ќе ја поминевме планината и излегуваме право над Мрежичко). Одиме понатаму, уште едно две погрешни патчиња и  – убавина. Недопрена. Мини водопад. Кристално чиста вода. Се избањавме и се радувавме ко мали деца. Ова е убавината на Македонија, не кафето во градот. Ова е тоа вистинското.

       

   

Се враќаме во кампот, тука е веќе преполно. Близу 1000 народ на едно место. И повеќе. Секој си прави припреми, дали за шаторите, дали за ручек, дали за по една ракија, Тиквешка, се разбира. Вечерта повторна забава. DJ Crazy Slave – легендата на Македонската музика, си го присвоивме веќе, сега ни е ДЈ на точак и не дружи на сите настани – и ние него!!!  По нив SmokeShakers, и пак добар рок.

Ноќта, дожд…многу дожд, кои на моменти ја расипаа забавата. Дожд, непрекинат со саати. Сите во шаторите си чмаеме. Ќе се вози ли утре. Утрото, магливо, а луѓево насмеани. Претпоставувам и снег да паднеше пак ке имаше позитивна енергија. Такви се тие бајкерски и планинарски собири. Нема нешто што може да не разлути. Нема политика, нема кавги, сите сме браќа и сестри по точаци!!!

   

Стартот на големата тура беше во 10:00 но задоцни неколку минути. Најхрабрите отидоа – браво за нив. Ние се решивме за малата тура ( мала само по километража, да се разбареме – по убавина не) . Тргнуваме кон мистериозниот АлШар. По пат минуваме низ преубавото село Мајден. Весели домаќини не пречекуваат, кој со што има, ние поминавме покрај една весела баба која делеше убави природни цреши. Ок, одима кон мистериозниот рудник, кон она што со години било забранета територија. Она што во минатите години било давано под концесија на Светските Велесили а никој појма немал од нас Македонците. Нејсе, било како било, сега сме овде да ги откриеме тие мистерии. Се качивме по оние 108 скали нагоре, влеговме во рудникот. И повторно адрелналинот расте, стоиш на место кое крие работи кои светот не ги знае. Стоиш пред мал отвор , а голема мистерија. Внатре, мал отвор, длабок, небезбеден. Ама пуста љубопитност. Влеговме некаде до 40-на метри. Доста е. Се почуствувавме малку небезбедни. Назад.

       

 

Сликање на окното и тргаме. Возиме по калта. АлШар-Калшар. Така викавме минатата година. Така и оваа  е.. Таква е убавината на овие настани. Правиш нешто што во нормалниот живот е несвојствено. Одиме кон Мрежичко. Турата ја завршуваме со констатација дека погрешивме што не отидовме на големата. Гледајќи ги оние Храбри Бајкери кои пристигнуваа од големата тура, живи се изедовме. На крај, АлШар е  единствена тура на која после возењето не  си одиш, туку дури после тоа настанува општа журка, награди, многу награди. Наградите на крај краева се доделуваат за да ви остане сеќавањето подолготрајно. На се се досетиле Организаторите. Браво за Живко, Лаки, Марјан, Бојан, Зорица, Тони Рора, Блаже..  и сите други.. многу сте бе луѓе..

        

       

Го оставаме Мрежичко и #АлШар2017 со премногу позитивна енергија. Нека има за до година. Ке донесеме повеќе, и ке го направиме следната година Алшар уште подобар. И ние ,ама и Тиквешани, и секако најглавните за овие работи – Тиквешките Точакџии.. БРАВО ДРУГАРИ!  Вие сте сонцето!!

2637total visits,1visits today

You may also like...